Seni tanıdım….

SENİ TANIDIM, BAŞLADI HER ŞEY

 

İlk göz ağrısı….

            İlk yara….

                       … ve ilk acı…

Seni tanıdıktan sonra başladı her şey. Yazmam. Seni tanıdıktan sonra hayalden gerçeğe döndü. Durdum. Vuruldum. Her şey seni tanıdıktan sonra başladı. Duran hayatım, akmayan zaman, senden sonra başladı yol almaya

            İlk kalp kırıklığım…

            İlk vurgun yiyişim….

            İlk sevişim…

Seni tanıdıktan sonra başladı her şey. Yazamam. Seni tanıdıktan sonra ellerim tutukluk yapmaya başladı. Artık kalemler düşmanım. Sayfalar muharebe alanım. Durdum. Yenildim. Her şey seni tanıdıktan sonra başladı. Geleceğe dair umutlarım , sevgili göz yaşlarım, senden sonra beni terk etmeye başladı.

            İlk yangınım…

            İlk baharım…

            İlk  hatam….

Seni tanıdıktan sonra başladı her şey. Yazmam. Hatalarımı yazabilmem. Seni tanıdıktan sonra bu kadar acımasız oldum kendime. Bir an bile durmadım. Hem yendim hem yenildim. Hem saldırdım hem savundum. Her şey seni tanıdıktan sonra başladı. Kayıp giden yıldızım, üzgün yüzüm, senden sonra aynalara yansımaya başladı.

            İlk pişmanlığım…

            İlk özlemim…

            İlk bakışım…

Seni tanıdıktan sonra başladı her şey. Yazamam içimdekileri. Ellerimin boş kalışı. Seni tanıdıktan sonra ellerim başka eller arar oldu. Bir an bile gitmedin aklımdan. Bir gidişin vardı başka bir şehre; bir de gelişin vardı senin için küçük bir bahçede büyüttüğüm güllerin yüzüne. Her şey seni tanıdıktan sonra başladı. Bu kentte yalnızlığım, yazları üşümem, senden sonraları hisseder oldum.

            İlk yanılışım….

            İlk sevabım…

            İlk günahım…

            İlk elvedam…

Seni tanıdıktan sonra başladı her şey ve her şey senden sonra anlamını yitirdi. Üzüldüm sanma sana. Asıl ağlayışım bana. Her şeyimi sen yapan bana. Belki de üzülmeliydim sana. Ama vakit kalmadı benden sana. Seni tanıdıktan sonra başladı her şey ve seni tanıdıktan sonra bitti her şey.  Her şey ve hiçbir şey….

 

Yazı: Ferdi DEMİRCAN